1. In de periode 1999-2001 liep er in de provincie Groningen een onderzoek naar de haalbaarheid om Knobbelzwanen te gedogen en daarmee het jaarlijkse afschot te beperken en tegelijkertijd o.a. de boeren tevreden te houden. Met de gehalsbande vogels is gekeken hoe individuen hierop reageerden. Eindresultaat: gedogen werkt, iedereen is tevreden, maar niemand wil de geringe kosten betalen. 2. Rond 1990 zijn veel Knobbelzwanen geringd met halsbanden (o.a. om de verspreiding van de Knobbelzwanen te onderzoeken voordat ze zich als broedvogel gingen vestigen). Toen ruiden veel van de Groningse Knobbelzwanen langs de dijken in het IJsselmeergebied. Tegenwoordig ruien daar bijna geen zwanen meer. Men wilde weten wat voor gevolgen dat heeft gehad voor de Groningse zwanen. 3. In Groningen wordt een populatiestudie gedaan (om de aantallen te kunnen verklaren). Hiervoor worden jaarlijks vele 100-den Knobbelzwanen geringd. Met de terugmeldingen van de metalen ringen wordt geen goed beeld verkregen van de emigratie. Dat kan alleen met halsbanden.