Ik had dit jaar mijn zinnen gezet op het zien van een Russische Stormmeeuw, een zeldzame ondersoort van de Stormmeeuw. Direct in Januari was het al raak!
Ik kijk graag meeuwen. Ik snap er niks van en ben er ook niet goed in, maar op een of andere manier intrigeren die vogels mij enorm. Geringde meeuwen vind ik misschien nog wel leuker. Je kunt dan op individueel niveau een beetje volgen waar zo'n vogel zoals is geweest. Vaak is het slechts de ringplaats en de waarnemingsplaats die je te weten krijgt, maar het levert altijd een leuk verhaal op. Zo zag ik al tweemaal een geringde Baltische Mantelmeeuw, waarvan ik er zelfs een zelf heb ontdekt.
Ik ben al een tijd op zoek naar een overtuigende Russische Stormmeeuw en heb me redelijk verdiept in de kenmerken, Helaas was ik er nog niet tegenaan gestruikeld. Hoe leuk is het dan dat er in Groningen een derde kalenderjaar vogel wordt geringd. De ringer viel gelijk op dat het een zeer grote vogel was (vleugel 398mm), die zeer traag in de rui was. Op basis van met name die lange vleugel (canus heeft meestal een vleugel van maximaal 390mm, er zijn uitschieters tot 395mm, maar 398mm ligt daar ruim boven), maar ook door het ontbreken van een spiegel op p9, zwarte vlekken op zowel de binnen als buitenvlag van P4 en de dikke zwarte vlekken op de armpennen alsmede het algeheel forse formaat van de vogel kwam de ringer op de determinatie van Russische Stormmeeuw. Ik denk dat hij gelijk heeft. De vogel is gekleurringd met een witte ring met inscriptie ERVN. Nu maar hopen dat er deze zomer een melding van deze vogel uit Moskou of liever nog oostelijk daarvan komt.
